ســــوگـــــــــان

X

ســــوگـــــــــان

ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان


	ای خداوند! ای‌ خداوند! به‌ علمای‌ ما مسوولیت و به‌ عوام‌ ما علم‌ و به‌ مومنان‌ ما روشنایی‌ و به‌ روشنفكران‌ ما ایمان‌ و به‌ متعصبین‌ ما فهم‌ و به‌ فهمیدگان‌ ما تعصب‌ و به‌ زنان‌ ما شعور و به‌ مردان‌ ما شرف‌ و به‌ پیروان‌ ما آگاهی‌ و به‌ جوانان‌ ما اصالت‌ و به‌ اساتید ما عقیده‌ و به‌ دانشجویان‌ ما نیز عقیده‌ و به‌ خفتگان‌ ما بیداری‌ و به‌ دینداران‌ ما دین‌ و به‌ نویسندگان‌ ما تعهد و به‌ هنرمندان‌ ما درد و به‌ شاعران‌ ما شعور و به‌ محققان‌ ما هدف‌ و به‌ نومیدان‌ ما امید و به‌ ضعیفان‌ ما نیرو و به‌ محافظه‌كاران‌ ما گستاخی‌ و به‌ نشستگان‌ ما قیام‌ و به‌ راكدان‌ ما تكان‌ و به‌ مردگان‌ ما حیات‌ و به‌ كوران‌ ما نگاه‌ و به‌ خاموشان‌ ما فریاد و به‌ مسلمانان‌ ما قرآن‌ و به‌ شیعیان‌ ما علی‌ و به‌ فرقه‌های‌ ما وحدت‌ و به‌ حسودان‌ ما شفا و به‌ خودبینان‌ ما انصاف‌ و به‌ فحاشان‌ ما ادب‌ و به‌ مجاهدان‌ ما صبر و به‌ مردم‌ ما خودآگاهی‌ و به‌ همه‌ ملت‌ ما همت‌ تصمیم‌ و استعداد فداكاری‌ و شایستگی‌ نجات‌ و عزت‌ ببخش دکتر علی شریعتی \|+\| نوشته شده توسط mahdi در سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387 \|


	دورتر دیرتر (دکتر شریعتی) روزی از روزها شبی از شبها خواهم افتاد و خواهم مرد اما می خواهم هرچه بیشتر بروم تا هرچه دورتر بیفتم تا هرچه دیرتر بیفتم هرچه دیرتر و دورتر بمیرم نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه پیش از آن که می توانسته ام بروم و بمانم افتاده باشم و جان داده باشم همین. \|+\| نوشته شده توسط mahdi در چهارشنبه سیزدهم آذر 1387 \|


	چرا؟ (دکتر شریعتی) چرا؟ اگر میعادی نباشد رفتن چرا؟ اگر دیداری نباشد دیدن چه سود؟ و اگر بهشت نباشد صبر بر رنج و تحمل زندگی دوزخ چرا؟ اگر ساحل آن رود مقدس نباشد بردباری در عطش از بهر چه؟ \|+\| نوشته شده توسط mahdi در جمعه هشتم آذر 1387 \|


	کوله پشتی ات کجاست؟ کوله پشتی ات کجاست؟ کوله پشتی ات کجاست؟ کفش کوه و کیسه خواب بادگیر و قمقمه یک کمی غذا و آب * راه ، خاک ، خستگی دره، تنگه ، چشمه، رود قله، آرزو، امید سنگ و صخره و صعود * بچه ها! در این سفر کوله را سبک کنید توشه مهم ماست مهربانی و امید * بچه ها! خدا خودش سر گروه ما شده می رویم و راهمان از زمین جدا شده * آخرین پناهگاه روی قله خداست راستی فرشته ها! قله خدا کجاست؟ * خیمه می زنیم ما رو به قله های نور از زمین ولی چقدر دور دور دور دور * مانده روی کهکشان رد پای بچه ها رفته رفته ، رفته اند تا سپیده ، تا خدا \|+\| نوشته شده توسط mahdi در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387 \|